Juppies, joppies of floppies?

pexels-photo-199154

 

Juni staat voor de deur en al weken lang word ik doodgegooid met alles wat oranje is. Bij elke supermarkt waar ik mijn boodschappen haal, wordt mij keer op keer gevraagd of ik ook oranje Juppies, Joppies of Floppies wil hebben. Ik bedank elke keer vriendelijk. Oranje jurkjes, petjes, brillen en sjaaltjes, alles wordt uit de kast gehaald want, jawel… wij gaan meedoen aan het EK 2012. Niet het Nederlands Elftal maar wij, als volk. Althans, zo lijken de meesten van ons het te ervaren. Want wát worden we met z’n allen toch altijd heerlijk nationalistisch bij zulke evenementen.

Met hordes zitten we straks voor de buis gekluisterd – met bitterballen en bier – om gezamenlijk te juichen voor alle winnende doelpunten en lekker “oeh” te loeien voor alle onterechte strafpunten. Zelfs alle vrouwen die niet van voetbal houden, hebben zonder zeuren kratten bier voor hun man aangesleept en zullen in dat bijbehorende oranje jurkje mee staan te hossen. Supporters die elkaar normaal gesproken de hersens inslaan, zitten straks naast elkaar in het stadion en staan zij aan zij voor grote schermen te juichen voor hetzelfde team. Vrouwen die niet van voetbal houden, mannen die normaal alleen maar aan hockey doen, oma’s, opa’s, hele families, iedereen kijkt straks naar het EK van 2012!

En wellicht ik ook.

Maar of ik nou uit volle borst het Wilhelmus mee zal staan te zingen en slapeloze nachten zal hebben over de wedstrijden die er gespeeld zullen worden? Dat denk ik niet. Want ondanks dat de kleur oranje me best goed staat en ik niet vies ben van een feestje, ben ik geen liefhebber van voetbal maar háten doe ik het ook niet. Wat ik wél haat is het kuddegedrag dat wij met z’n allen kunnen vertonen tijdens dit soort gebeurtenissen.

Dit EK zal wederom weer een nationaal excuus worden voor de gemiddelde Nederlander om zich te misdragen wanneer er een slechte wedstrijd wordt gespeeld of om niet op het werk te komen opdagen vanwege hun opgelopen kater, overblijfsel van uitbundig feestgedrag naar aanleiding van de gewonnen wedstrijden.

Want áls we winnen, staan we met z’n allen vooraan. WIJ hebben dan gewonnen! Maar begin niet over een verloren wedstrijd want dan is het natuurlijk alleen het Nederlands elftal dat heeft verloren en daar hebben wij, als toeschouwers, niets mee te maken. Op een paar enkele echte voetballiefhebbers na, die elke wedstrijd met liefde voor het spel zullen volgen en het geloof in ons team tot op de laatste minuut niet zullen opgeven. Alleen zij zullen waarschijnlijk oprecht mee huilen met ons team.

Voor mijzelf is juni altijd al een belangrijke maand geweest. De maand waarin ik verjaar en daar elk jaar weer dankbaar voor ben. De maand waarin de zomer officieel zijn entree maakt. En waarin vele andere belangrijke mijlpalen in mijn leven plaatsvinden. Dit jaar zal ik dan ook weer stil staan bij al die momenten en er – tot in het uiterste – van genieten. En wellicht kijk ik ook een wedstrijdje hier en daar en ‘pik’ ik, op mijn oranje schoenen, een bitterbal en een biertje mee.

Want oprecht wens ik “onze jongens” heel veel succes deze maand in Oekraïne en Polen en hopelijk kunnen zij mij en het Nederlandse volk er een mijlpaaltje bij geven in deze maand!

SHARE
SHOWHIDE Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.