Meedogenloos

De kamer kil
doodstil
kijken grote ogen om zich heen
glijdend langs de witte muren
blijven ze eindeloos turen
hopend op een betere dag
maar ach,
ik zie de dood al staan
geduldig wachtend naast zijn bed tot hij mee kan gaan
ergens had ik hoop
dat deze meedogenloze dood
onze tranen zou zien
en heel misschien
ja, heel misschien
deze keer,
dit bed zou overslaan.

SHARE
SHOWHIDE Comments (2)

Leave a Reply

Your email address will not be published.